Pauline's profile¯¨´*·~-.¸¸,.-~*´PoY¯¨´*·...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
January 20 ปานแก้ววววสวัสดีจ้า เพื่อนๆทุกคน
ขอโทษทีนะที่อัพรูปช้าไปนิดส์นึง ก้อมันลืมอะ 55+ ตอนนี้ก้ออัพขึ้นให้หมดแล้วนะจ๊ะ^o^
นี่ก้อเป็นบรรยากาศงานรับปริญญา ณ ม.รังสิต เมื่อประมาณวันที่.. นานมาแล้ว
ก้อดีนะ เพื่อนหลายๆคน อย่าง เตเต้ เนี่ยไม่ได้เจอมานานมาก ประมาณ 8 ปีได้
ส่วนนอกนั้นก้อเจอบ้างประปราย
ที่จำได้อีกอย่าง วันนั้นใส่รองเท้าสูงมาก และมันกัดมากๆ ด้วย
เหนื่อยเลย
ไงก้อยินดีกะ ปานแก้ว ด้วยจิงๆนะ
เจอกันอีกที พูดจีนให้คล่องๆนะจ๊ะ ปานแก้ว
สู้ตาย สู้ๆ
ไว้เจอกันใหม่คราวหน้า งานรับปริญญา "PoY" นะ
16 กุมภาพันธ์ ศกนี้
See you @ Ladkrabang October 28 เกาะเต่า & เกาะนางยวน Tripเสาร์ 20 18.30 น. รวมพลที่ TSE@ManeeyaCenter
19.00 น. Taxi 2 คัน ไปแถวถ.ข้าวสาร กินโจ๊กหมูใส่ไข่+น้ำส้มคั้น+ไอติม swenzen 30+10+55 B
22.00 น. ออกเดินทางโดยรถบัส ดูหนัง 2 เรื่อง StepUp and Spiderman2(ไม่จบ)
อาทิตย์ 21 5.30 น. ถึงท่าเรือ มีเวลา 45 นาทีก่อนเรือออก กินแซนด์วิชทูน่ารองท้อง 90 B + ยาแก้เมาเรือ 5 B
6.15 น. เรือมุ่งหน้าสู่เกาะเต่า หลับตลอดทาง 2 ชม.(เค้าว่ากันว่า : คนครึ่งเรืออ้วกเละ o_O)
8.30 น. ถึงที่พัก สายลม เสียงคลื่น แสงแดด และ 18 ปากท้องที่หิวโหย.... ทำกิจกรรมรอ
ไม่นานเกินรอ อาหารเที่ยง \\(^_^) ฝนตกปรอยๆ --> ฝนตกหนัก
13.00น. ฝนหยุด ไปขับรถ ATV (ขับแบบเกียร์ออโต้นะ)
รอบแรก สำรวจเส้นทาง พี่ฮิมขับ+ปอยซ้อน เละเทะมาก |(T_T)|
รอบสอง นึกถึงพ่อแก้วแม่แก้ว นุ่นขับ+ปอยซ้อน หวิดดับ เพราะนุ่นไม่ยอมขับบนทางธรรมดา พาไต่บันไดคนเดินลงเขา (>_<)
ฝึกขับ ปอยขับ+นุ่นซ้อน หนุกดี ไม่ยากอย่างที่คิด
รอบสาม สนุกสุดเพราะชินแล้ว ปอยขับ+พี่นิซ้อน สบายๆ
พี่นิขับ พี่นิขับ+ปอยซ้อน พี่นิขับเก่งด้วย นั่งซ้อนแล้วสบายใจ
14.00 นอน (เหนื่อยมาก)
18.30 อาหารเย็น ทำกิจกรรมสันทนาการ (^_^)?
จันทร์ 22 8.30 ออกจากที่พักไปท่าเรือ
10.00 เวลาออกเรือโดยประมาณ เพื่อดำน้ำดูปะการัง แลไปยัง เกาะนางยวน
ลงไปดำน้ำที่แรก มีพี่กัมพ์ กะ พี่วัฒน์ เป็นเทรนเนอร์ ลงไปดูฉลามหูดำ เค้าว่ากันว่ามี แต่ไม่เห็นอะ
ที่ที่สอง เทรนเนอร์เหมือนเดิม ลงไปดูปะการังสวยดี แล้วก็ว่ายไปถึงเกาะกัน ได้นั่งบนเกาสบ๊ายสบาย อยู่บนเรือแล้วเวียนหัวนิดๆ
12.00 กินข้าวเที่ยง(ข้าวกล่อง)บนเรือ มีแตงโมกะกล้วยทะเลให้กินด้วย หุๆ อิ่มมม
ที่ที่สาม(สุดท้าย) เทรนเนอร์เหมือนเดิม ลงไปดูปลาแปลกๆ เห็นปลิงทะเล หอยเม่น ด้วย ที่นี่ปลาสวย
--หลังจากนี้ไม่รู้เวลาแล้ว เพราะไม่มีนาฬิกา--
ไปถึงเกาะนางยวน เดินขึ้นไปบนหน้าผาถ่ายรูปวิวด้วย แต่หน้าผาสูงมาก รองเท้าขาดเลยอะ ต้องซื้อรองเท้าใหม่เลย 300 B ดูในรูปแล้วกันนะว่าคุ้มมั๊ย
เดินเหนื่อยแล้ว ก้อไปนั่งพักรอเรือกลับกัน รู้สึกดีทีได้นี่งอยู่เฉยๆ บนฝั่งนิ่งๆ ฟังเพลงเบาๆ แล้วก้อนั่งเรือกลับโดยสวัสดิภาพ
พอถึงทีพักปุ๊บ นุ่น : "ปอย เราอยากกินไอติม"
ปอย : "กินป่าวอะ"
นุ่น : "ไป"
ปอย : "..."
เดินห่างออกไปจากที่พักประมาณ 15 นาที เจอหมู่บ้านฝรั่ง เป็นบรรยากาศแบบเหมือนอยู่ต่างประเทศเลย เสียดายไม่ได้เอากล้องถ่ายรูปไปด้วย ซื้อไอติมเสร็จกลับมาถึงที่พัก
ตัวแห้งพอดีเลย อาบน้ำ นอน รอข้าวเย็น
18.30 กินข้าวเย็น ทำกิจกรรมสันทนาการ
อังคาร 23 10.00 ออกจากท่าเรือ เรือเต็มมากๆ ต้องนั่งเก้าอี้เสริม แต่ก้อยังดีกว่าคนที่ไม่ได้นั่งเลย 2 ชม.อะ ดูหนัง Fantastic four : Silver server
12.30 น. ออกเดินทางกลับโดยรถบัส ดูหนัง StepUp
20.30 ถึงกรุงเทพฯ แล้วว
สรุป ค่าใช้จ่าย ค่าทริป 4500(4000 บริษัทจ่าย)+~700 := 1200
กิจกรรม* เล่นไพ่ เล่น killer เล่น super stacker October 07 Poy@Thai Software Engineeringหวัดดีจ้า..ทุกคน
ขอโทษทีที่ไม่ได้อัพมานาน ก็เลยไม่ได้เข้าไปอ่านสเปซของใครๆด้วย เดี๋ยวหลังจากอัพสเปซเสร็จก็จะลองไปอ่านๆดูแล้วกันนะ ว่าแต่ละคนมีอาไรๆเกิดขึ้นกะชีวิตบ้างระหว่างเวลาประมาณเดือน ครึ่งมานี้ที่เราหายไป(จากโลกอินเตอร์เน็ต)
ก็อย่างชื่อเรื่องอะ ตอนนี้เราทำงานอยู่ที่บริษัท Thai Software Engineering เป็นบริษัท Software House น่ะ ที่นี่ก็โอเคนะ พี่ๆ และ เพื่อนๆ ที่นี่โอเคทุกคนเลยแหละ และตอนนี้บริษัทกาลังรับคนเพิ่มด้วย ถ้าใครสนใจก้อสมัครมาได้นะ ถ้าสมัครมาขอให้ทุกคนโชคดี/^^/\^^\
อาทิตย์หน้า หน้า21-23 เราจาไปเที่ยวกะบริษัทแหละ ไปสมุย ช่วงนี้โปรเจ็คท์เราเลยปั่นงานยิก จาได้ไปเที่ยวกันอย่างมีความสุข(จาได้ไม่มีห่วงไง เอ๊ะ.. ฟังดูแปลกๆแฮะ)
ว่าแต่ว่า ทุกคนทำงานเป็นยังไงกันบ้างน่ะ ส่วนใหญ่ก็เห็นอยู่ตัวกันแล้วนี่ แรกๆเห็นบ่นเครียดกัน หลังๆก็ดูจะโอเคขึ้น แต่มีบางคนรู้สึกจะยังไม่โอเคนะ ใครเครียดอาไรก็เอามาปรึกษากันได้นะ รับรองไม่บอกใคร(เรารู้กัน 2 คน โอเค้??)
จาว่าไปที่บริษัทเราก็มีปัญหาเหมือนกันนะ ก็เพราะว่าแอร์ที่บริษัทหนาวมากกก ต้องเป็นเพราะมันแน่ๆ ทำให้เราไม่สบายเลย ไอ มาหลายอาทิตย์แล้ว แต่อีกส่วนนึงคงเพราะเราไม่ได้ไปหาหมอ แล้วก้อไม่ได้ไปซื้อยามากินด้วยแหละ มันเลยไม่หายซะที หุๆ (ก็มันไม่มีเวลานี่นา..)
August 17 Update ชีวิตปอยหน่อยช่วงนี้สงสัยสุขภาพจิตไม่ค่อยดี ปวดหัว ปวดตา ปวดหู ปวดฟัน ไม่แน่ใจว่าปวดอาไรแน่ แล้วก้อยังไม่ได้ไปหาหมอเลย
แบ็คกี้ ก้อไม่สบายมาตั้งนานแสนนานแล้ว เทียวไปโรงพยาบาลทุกอาทิตย์มานี่ไม่ต่ำกว่า 3-4 เดือนได้แล้วมั้ง
~~~~~เฮ้อ~~~~~
เหนื่อยใจจริงๆ
แต่ แต่....
อาทิตย์ที่แล้วมีเรื่องสนุก เพราะกลับไป surprised วันแม่
แม่ก้อเลยยอมโดดงานไปเที่ยวกะลูก ขับรถไปเที่ยวอุบลฯกัน ไปดูต้นเทียนตามวัดต่างๆ สวยดี
(ปกติบ้านนี้ไม่ค่อยชอบเข้าวัดเข้าวากันหรอกนะ)
และ และ...
ก่อนกลับกรุงเทพฯก้อมีโอกาสได้ไปเที่ยวอีก ไปกัน 2 ครอบครัว
คือมี น้าตี๋ น้องเป้ง น้องปาย ไปด้วย
ชอบน้องปายมากเลย เป็นเด็กผู้หญิงหน้าตาน่าร้าก น่ารัก แถมยังฉลาดอีกตะหาก
อดคิดไม่ได้เลยว่าพอโตเป็นสาว ต้องถูกหนุ่ม(คาสโนว่า)แถวนั้นจีบแน่ๆเลย ...
สุดท้าย
เรื่องทุนไปเยอรมันก้อcancel
ทุนไปญี่ปุ่นก้อ..ไม่ไป
ตอนนี้เลยทำงานนะ ใครอยู่แถวนั้น "รถไฟฟ้าชิดลม" ก็บอกด้วย
แล้วเจอกัน :)
Happy Birth Day to me
\^0^/
ปล.รู้นะ ใครลืมวันเกิดเราบ้างอะ แค้นนนนนนนนนนนน!!
May 11 สำเริงสำราญกันล่ะทีนี้ อาทิตย์ที่แล้วไปเที่ยวบางแสนมา สมาชิกก็เป็นแก๊งค์สาวโสดตามเคยล่ะนะ อยู่ดีๆ บ่ายๆละ แก้วก้อโทรมาชวนไปบางแสนซะงั้น ไอ้เราก้อกาลังเซ็งๆ ก้อเลยแพ็คกระเป๋าอาบน้ำ(หนี)ตามเค้าออกไปกันเลยทีเดียว
แต่....ก่อนจะตอบตกลงก้อมีการออกอาการอิดออดเล้กน้อย บ่นว่าต้องไปสัมภาษณ์งานมั่ง,แม่ไม่ให้ไปมั่ง แต่มันก็เป็นเพียงข้ออ้างตามสัญชาติญาณคนเราอะนะ ซักพักจิตใต้สำนึกมันก้อเก็บอาการเซ็งจัด+อยากหนีเที่ยว เอาไว้ไม่ได้
ไปเที่ยวก้อไม่อยากจะบรรยาย(โม้)ให้อิจฉากันเล่นหรอกนะ ว่าหนุกมาก 55+ ก้อมันหนุกจริงๆนี่นา ก็ได้ไปอาศัยร่มโพธิ์ร่มไทรของบ้าน โอห์ม ญาติหยินอะนะ ต้องขอขอบพระคุณมา ณ ที่นี้ด้วย ช่วงนั้นก้อเห็นว่าโอห์มยุ่งๆอยู่เกี่ยวกะโปรเจ็คท์ ก้อยังอุตส่าห์มาคอยแนะนำที่เที่ยวให้พวกเราเล็กๆน้อยๆด้วย ติดตรงที่จุ๊กกรู่อะดิ ไม่ยอมไปตามที่เที่ยวปกติ จะไปแต่ เบอร์ด็อกๆ อาไรอยู่ก้อไม่รุ(คนบางแสนคงรู้) แย่จริงๆ
เอาล่ะ ก็ได้ อัพ รูปให้ดูกันแล้วนะ เพื่อนๆที่ไปเที่ยวด้วยกันรอดูจนเหงือกแห้งละ แต่พอดียุ่งอยู่เลยช้าไปหน่อยต้องขอโทษด้วย ทริปหน้าเจอกันอีกที นุ่นบอกนุ่นไปด้วย เดี๋ยวนุ่นเลี้ยงเอง!!!
แนะนำเทคนิคการเที่ยวบางแสน
* ไปซื้อของทะเลสดๆที่สะพานปลาตอนเช้าๆ แล้วเอาไปจ้างเค้าย่างให้ ค่าย่าง 40 บาท คุ้มสุดๆ
* ไปกินข้าวที่แหลมแท่นกันเค้าบอกบรรยากาศดี เราว่าก้อโอนะ แต่อาหารไม่เท่าไหร่(คงต้องเลือกร้านหน่อย)
* ไปให้อาหารลิงที่เขา 3 มุก ละก้อแวะไหว้พระ มีให้เลือกหลายที่เลยแหละ
* แวะซื้อของฝากที่ปากคลอง ของดีราคาถูก ของจริงเลย
* ปั่นจักรยานแบบต่อกันหลายๆคน เป็นความฝันเลยนะเนี่ย แต่คราวนี้พลาดอะ เพราะเหนื่อยยมาจากการไล่ล่าให้อาหารลิง แล้วก้อหนีลิงด้วย(บางตัว)
ปล.อย่าลืมดูรูปนะจ๊ะ แล้วก้อ comment ที่รูปภาพกันได้ด้วยนะ แล้วจะแวะมาอ่าน บายย^^
ปล2.ปอยไม่ค่อยว่างแล้วนะ เพราะปอยรับจ๊อบแล้วจ้า \^^/ March 15 ต่อไปก้อไม่ได้ใช้ชีวิตแบบนักศึกษาอีกต่อไปแล้วตอนนี้ก้อเรียนจบเรียบร้อยแล้ว ต่อไปก้อต้องทำงาน(ยังว่างงานอยู่นั่นเอง) ก้อไม่รุจะทำไรดีเนาะ ถ้าใครทำงานอยู่บ.ไหน และเค้ากาลังต้องการ นศ.วิศวะจบใหม่ ไปเป็น programmer (เขียน C++ ได้ดี Java ก็พอได้ มีความรู้เกี่ยวกะ Delphi แล้วก้อกาลังศึกษา ASP.NET อยู่)ภาษาอังกฤษพอใช้ได้ นิสัยดีว่าง่าย ม่ายrequireประสบการณ์ เงินเดือนดี ก้อเรียกปอยได้แน่นอน คุณสมบัติตรงมากๆๆๆ อิอิ
เปิดไปดูหน้าสมัครงานแต่ละหน้าแล้วก้อ เง็งๆ require ประสบการณ์ ซะเยอะ แถมทำรายก้อไม่รุ เฮ้อ...แย่จัง ทำระบบการจัดการมั่ง ทำดาต้าเบสมั่ง ทำไมไม่มีบริษัทที่แบบว่าทำwindow ของไทยเงี๊ยะ หรือทำโปรแกรมไรที่มัน advanceๆ ยากๆ อะ แบบว่าพอคลอด software ออกมาตัวนึงปุ๊บ ก้อได้รับการจารึกชื่อของทีมงานสร้างไปเลยอย่างงั้น เหมือนนเรศวรต้องไปเอาทีมงานของ Lord of the ring มาอะ หึๆ สงสัยจะเพ้อฝันเว่อร์ไปหน่อย
ตอนนี้ระหว่างที่ว่างงาน รอการเรียกตัวอยู่นั้น ก้อมีแผนจะกลับบ้านไปอยู่กะแม่ให้แม่หายคิดถึงก่อน แล้วค่อยกลับมา(จิงๆไปประมาณ 2 วันแม่ก้อหายคิดถึงแล้วแหละ) ระหว่างนี้ก้อจะพยายามเพิ่มพูนประสบการณ์ความรู้ไปเรื่อยๆ บอกตัวเองว่าใจเย็นๆ รอการตอบรับไปก่อน เราจะต้องใช้เทคนิคสงบสยบความเคลื่อนไหว(เกี่ยวมั๊ยเนี่ย) ก้อแค่รอการตอบรับจากบริษัทนึงอยู่แค่นั้นเอง อีก 1 เดือนถ้ายังว่างงานอยู่ นี่ก้อจะร่อนใบสมัครรอบ 2 แล้วแหละ ไม่อยากให้ถึงวันนั้นเลย จิงๆ ให้ตายสิโรบิน... January 24 โดน Tag มา..เศร้า แต่เราพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสโดนพี่แป้ง และพี่ก๋อง(ผู้ไม่ดูตาม้าตาเรือ) Tag มา ก้อเลยจะมาชี้แจงดังต่อไปนี้นะคะ
***Blog Tag ก็คล้ายๆ การเขียน Blog โดยเราจะต้องหาเหยื่อต่ออีก 5 คน
***เรื่องที่เขียนก็เป็นเรื่องที่คนส่วนมากเค้าไม่ค่อยรู้เกี่ยวกับเรา 5 เรื่อง ***แล้วก็ต้องบอกว่าโดน Tag มาจากใคร และอย่าลืมไปบอกเหยื่ออีก 5 คนด้วยจ้า โอเค เรามา let's go กันดีกว่าเนอะ 1.ตอนเด็กๆเราเป็นเด็กที่น่าสงสารมาก อ่อนแอ โดนรังแกตลอดเลยอะ ตั้งแต่พี่ชาย ไปจนถึงลูกพี่ลูกน้องที่อายุน้อยกว่า จำได้ครั้งหนึ่งโดนเด็กคนนั้นกระโดดขี่หลังเหมือนควาย แล้วจิกผมด้วยอะ ร้องไห้เลย(แต่ตอนนี้ไม่แค้นแล้วนะ) 2.ตอนประถมเคยถูกรถชนด้วยอะ กระเด็นไปหลายเมตรเลยนะแถมเลือดนองเต็มพื้นจนคนเค้าคิดว่าตายแล้ว แต่เราก้อยังไม่ตาย ก้อแค่หัวแตกเท่านั้นเอง 55+ 3.เห็นเราเป็นคนปกติอย่างงี้ แต่จิงๆแล้วเรามีความพิการอยู่ 2 อย่างด้วยกัน หนึ่งคือหูไม่ค่อยได้ยิน สองคือจมูกไม่ค่อยได้กลิ่นไร (ไม่นับรวมความพิการทางสมองที่ความจำสั้น จำอาไรที่ต้องใช้ในชีวิตประจำวันไม่ค่อยได้เท่าไหร่) 4.เรื่องนี้อายจัง แต่จะเล่าก้อได้ ก้อหลังจากที่มีชีวิตแบบเด็กธรรมดามา 12 ปี อยู่ดีๆวันนึงเราก้อไปส่องกระจกแล้วเล็งเห็นว่า เออ เรานี่ก้อหน้าตาน่ารักดีแฮะ แล้วหลังจากนั้นก้อเลยเปลี่ยนมาใช้ชีวิตอย่างคนหน้าตาดีเค้าทำกัน ผ่านไปพักนึงประมาณเกือบปี ก้อไม่มีสัญญาณใดๆที่มาช่วยสนับสนุนความคิดนั้นเลย(เช่น มีคนมาจีบ) ก้อเลยยอมเข้าใจว่า "เออ เราคงคิดไปเองอะ" แล้วก้อมีชีวิตอยู่อย่างคนธรรมดาต่อมา (เรื่องนี้เศร้านะเนี่ย) คิดไม่ออกแล้วอะ ........ ขอบอกชื่อคนที่จะ Tag ต่อก่อนละกัน 1.แนน เชื่อว่าต้องมีเยอะแน่ เพราะแนนชอบพลาดบ่อยๆ 2.ดา ดาก้อน่าจะมีเยอะ แต่ไม่รู้จะกั๊กไว้รึป่าว? 3.ปุน ไม่รู้ปุนจะว่างมาอัพรึป่าว แต่จะรอ 4.เทพ ก้อนะ นึกไม่ออกเหมือนกัน หวังว่าเทพจะมีบ้าง 5.มิค มิคเนี่ยมีเยอะแน่นอน แต่ไม่รู้จะยอมเล่ารึป่าว มิคยิ่งชอบสร้างภาพอยู่ด้วย
เอาล่ะ เรื่องที่จะเล่าเรื่องสุดท้าย เรื่องไรดีน้า จริงๆมีเรื่องที่คิดว่าหลายๆคนอาจจะยังไม่รู้ แล้วก้ออยากจะให้รู้กันด้วย แต่เป็นเรื่องที่บอกกันง่ายๆไม่ได้ซะด้วย ก้อหวังว่าทุกคนจะรู้ในซักวันละกัน ถ้ามีใครรู้ขึ้นมาแล้วเราก้อจะเฉลยให้ทุกคนฟังนะจ๊ะ บ๊ายบาย จะรอผู้ชนะเกมส์นี้นะ January 06 Alumni VS NewYear Partyวันที่ 30 ธค.ที่ผ่านมาเพิ่งไปงานศิษย์เก่าที่ จุฬาภรณ์ มุกดาหาร มาด้วยแหละ ก้อได้เจอเพื่อนๆพี่หลายคน ที่แทบจะจำหน้าไม่ได้ นึกชื่อไม่ออกกันเลยทีเดียว ก้อแน่ล่ะก้อมันตั้ง 10 ปีได้แล้วนี่ที่จบมา(ม.ต้น) หลักๆคือได้ไปพบหน้าค่าตากันจิงๆเลย เพราะได้คุยกะรุ่นพี่แค่ไม่กี่คนเท่านั้นเอง ส่วนเพื่อนๆก้อได้พูดคุยทักทายกันบ้างเล็กน้อยถึงปานกลาง งานกลางคืนเนี่ยขำจิงๆ เพราะตอนแรกก้อเครียดเรื่องชุดกันมาก เพื่อนๆในกลุ่มนี่แต่งซะสวยปิ๊งกันทุกคนเลย ปรากฏว่าพอไปถึงงานเค้าใส่กางเกงยีนส์เสื้อยืดกันซะงั้น รุ่นพี่ผู้ชายบางคนเซลฟ์จัดถึงกะเอาเสื้อพละสมัยมัธยมมาใส่กะกางเกงยีนส์ แถมเอาเสื้อเข้าในกางเกงอีกตะหาก โหยย..ทำเอาสาวๆแต่งชุดราตรีนี่เซ็งกันไปเลย หุๆ
*******************************************
มาถึงการฉลองปีใหม่กัน เริ่มตั้งแต่วันที่ 31 ไปกินข้าวป่ากันเป็นข้าวกลางวัน มีหมูหันตัวโตด้วย (*_*) หลังจากนั้นก้อไปนั่งย่อย+หาของหวานตบท้าย ที่"กระท่อมน้อย"น่ารักจริงๆอะ ต้นไม้เยอะแยะด้วย มีรูปมาฝากนิดหน่อยลองดูกัน(แต่รูปเน้นถ่ายคนมากกว่ากระท่อม) อยู่ไปซักพักก้อปลีกตัวไปกิน"แจ่วฮ้อน"กัน เหมาะกะอากาศหนาวๆมากเลย แล้วก้อตามประสาของครอบครัวนี้ที่ไม่ค่อยจะ Active กันเท่าไหร่เลยกลับไปนอนรอที่บ้านแล้วกะว่าค่อยตื่นมาตอนใกล้ๆ CountDown
เวลา 5ทุ่มครึ่ง ก้อตื่นกันขึ้นมาครบทุกคนจนได้ ก้อไม่ต้องอะไรมากอะ หาเสื้อกันหนาวตัว กะผ้าพันคออีกผืน เรากะแม่ก้อเรียบร้อยแล้วเดินออกไปยืนรอกันที่รถ รอไปพักใหญ่พี่แป้งกะปอมก้อยังไม่ออกมา ก้อบ่นกันอยู่ว่า"ยัยป่านแก้วนี่ชักช้าจิง เดี๋ยวไม่ได้ CountDown กันพอดี ชุดเดิมก้อโอเคแล้วทำไมยัยนี่ต้องเปลี่ยนชุดด้วยนะ จะสวยไปไหน!!" พอพี่แป้งกะปอมออกมา ทุกคนก้อเงียบบบ แล้วก้อเดินทางไปที่ลานน้ำพุ หอนาฬิกา อ้า..จะเรียกว่าเป็นที่จัดงานปีใหม่ที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดอำนาจเจริญเลยก้อได้(ถ้าเทียบกะกรุงเทพฯก้อ Central World ประมาณนั้นเลยแหละ 55+) มีเวลาประมาณเกือบ 10 นาทีก่อนจะCountDown กัน แต่เซ็งพิธีกรมาก แทนที่จะช่วย built อารมณ์เรื่องปีใหม่กันก่อน ดั๊นขอเล่าประวัติสวนสาธารณะ(สถานที่จัดงานนี้อะ)ตอนอีก 5 นาทีเที่ยงคืนซะงั้น ประวัติก้อเรียบง่ายธรรมดา พิธีกรเล่าช้าๆเนิบๆ แต่คนฟังกลับตื่นเต้นกันมาก เพราะลุ้นว่าพิธีกรจะเล่าจบทันเวลาได้CountDown กันรึป่าว?? และเวลาก้อมาถึง "...เราจึงได้สวนสาธารณะแห่งนี้มาด้วยประการฉะนี้ ขอให้ทุกท่านช่วยกันดูแลเป็นหูเป็นตาเพื่อให้ยังคงสภาพอยู่กับจังหวัดอำนาจเจริญของเราไปได้นานๆ นะครับ 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1 Yeahhhh" เฮ้อ..ทันจนได้ ปังๆๆๆ (เสียงพลุ) พอเห็นพลุสวยๆก้อลดความเซ็งพิธีกรไปได้เยอะ แต่การได้ดูพลุอยู่ตรงที่จุดพลุพอดีเลยนี่มันดีจิงๆ เพราะพลุมันอยู่บนหัวพอดีเลยอะ มันระเบิดทีรู้สึกเหมือนมันกระจายอยู่รอบตัวเราเลย สวยมากกก พอดูพลุบวกเก็บภาพกันเสร็จก่อนกลับบ้านแม่ก้อเลยเป็นตัวแทนพูดอะไรอย่างนึงที่อัดอั้นอยู่ในใจทุกคนกะพี่แป้ง "แป้งทำไมต้องใส่ชุดชาวนามาด้วยน่ะลูก"0_0" 55+ ลองไปดูรูปนะ ชุดพี่แป้งวันที่ 31 ตอนกลางวัน กะชุดชาวนาตอนกลางคืนอะ เฮ้อ..ไม่เปลี่ยนชุดซะก้อดีหรอก อิอิ December 24 New Year's comming!!Let's change ourselve with another language,English for fun.
Just 7 days from now that next year is comming but these 7 days are terrible days for me.My project is now in progress,having many problems,and going slowly.I am not sure wether I can finish it in this year or not (except the document) but I will try.Okay,before going to another topic please allow me to describe my desk in my bedroom.There are a computer, a lamp,a notebook and a big book on my desk now.Furthermore,I have approximately 20 books and a pile of datasheet on my left hand side on the floor.You see?.To reduce the stress because of these bad environment so I put the punching doll on my right hand side.Whenever I work and have a very big problem I can turn my head to the right then enjoy kicking and punchig that doll so that I will feel better...(just kidding 55+)
Sometimes,you may not know that I just have my hair cut since last few days.We will meet again next year so happy new year in advance and wish you happy with your family.Do have fun just one night(to count down and have a party!!) then come back into the real world in the next day. December 06 Tell the world which Naruto character you are!!ใครชอบดูนารูโตะ แล้วอยากฝึกภาษาอังกฤษ เชิญทดสอบได้..สู้ๆ "http://www.saiyanisland.com/naruto/naruto.php?naruto=tests/personality" ส่วนเราทดสอบแล้ว ก้อได้เป็นคนนี้ล่ะ -> ลีคุง!! ว้าว นี่ชายในฝันเลยนะเนี่ย เสียอย่างเดียว ดันไปแอบชอบยัยซากุระ You Are Rock Lee So you're a little clutzy and a little over eager. Some people might even consider you a loser, but you couldn't care less. You're going to work and work and become strong. Besides, you know that deep down everyone has a soft spot for you.
December 04 จริงๆแล้ว คนไทยพูดอังกฤษได้ (แต่ปัญหาอยู่ที่กลิ่นปากเท่านั้นเอง) ช่วงนี้รู้สึกจะทำอะไรก้อผิดพลาดไปซะหมด นอกจากเรื่องโปรเจ็คท์ที่ไม่ค่อยจะคืบหน้าแล้ว ก้อยังมีเรื่อง"อ้วน"ขึ้นอีก เอาแต่ดูการ์ตูนไปวันๆ เป็นเพราะว่าพี่แป้งน่ะแหละ ไปเอาการ์ตูนมาจากเพื่อนหลายเรื่องมาก ทั้ง HunterXHunter นารูโตะ ฮิคารุเซียนโกะ โคนัน(ประมาณ 4 ภาคได้+โคนัน the movies อีก) ฯลฯ แต่ในระหว่างชีวิตอันไร้สาระนั้น ก้อยังอุตส่าห์เสียตังค์ไปสอบอะไรๆ ที่ไม่ธรรมดาอีกตั้ง 2 อย่าง ก้อคือสอบ TOEIC กะ IAESTE สอบTOEICเนี่ยคะแนนออกมาแบบ..เกือบจะไม่ผ่านเกณฑ์คนปกติเค้า ข้อสอบยากสุดๆ แต่ผลบุญจากการอ่านหนังสือนิดๆหน่อยๆนั่น กลับช่วยหนุนนำให้สอบ IAESTE รอบแรกผ่านได้!!! โอ้พระเจ้า..ไม่เชื่อก้อต้องเชื่อ
แต่ก้อรู้สึกหดหู่กับการสอบสัมภาษณ์ในรอบ2 มาก-มากที่สุด เพราะว่าเมื่อประมาณสัปดาห์กว่าๆมานี้เอง ที่เพิ่งไปสอบสัมภาษณ์ภาษาอังกฤษ(นิดหน่อย) กะบริษัท Osselus มา พูดภาษาอังกฤษได้ห่วยที่สุดในชีวิตเลย จนคนสัมภาษณ์ต้องขอให้พูดภาษาไทยดีกว่า จะได้รู้เรื่องกันซะที
ปล.ลืมเล่าๆ เมื่อวานไปดูละคอนถาปัดมาด้วย ก้อหนุกดี แต่นานมากกกก November 04 รุ่น 41 จบแล้วววันนี้ไปมหาลัยมา ไปงานซ้อมรับปริญญาของพี่รุ่น 41
จบกันซะแล้ว..ต่อไปก็ถึงคิวเราแล้วอะดิ
เมื่อวานไปเดินหาของขวัญกะพี่แป้ง ปวดเท้ามาก ได้มา 3 ชิ้น
ให้พี่รหัส(พี่เป้) แล้วก้อพี่มิค แล้วก้อพี่บอย
พี่บอยทำหน้างงมากประมาณไม่ค่อยได้คุยกันไม่ใช่เหรอ
พี่บอย : (คิด) ยัยนี่คงจะแอบปลื้มเราล่ะสิ หึๆ เสียใจด้วย
นะ มีแฟนแล้ว..
ปอย : (คิด) ไม่ใช่นะพี่บอย ที่ให้ก้อเห็นว่าเจอกันใน
MSNบ่อยถามไรพี่บอยก้อช่วยตอบดี ก้อเลยให้ไง
เสียดายลืมซื้อให้พี่เอ็กซ์ อีกคน
ก้อพอดีของขวัญมัน 2 ชิ้นลดเหลือ xxx อะ
พอซื้อกลับมาแล้วเพิ่งคิดได้ว่าขาดไปอัน แหะๆ
(เดี๋ยวทำพี่เอ็กซ์งงอีกคน)
วันนี้ไม่รู้ทำไรพลาดไป โดนเพื่อนมาเรียกพี่ ตั้ง 2 คน
ชั้นหน้าแก่เหรอ..หรือแต่งตัวแก่..หรือไรหว่า..ไม่เข้าใจอะ
โกรธคนเรียกด้วย
ปล.ของขวัญอาจชิ้นเล็กไป แต่ให้ด้วยใจนะ พี่ๆอย่างอน
ปล2.เสียดายนะแนนไม่ไปด้วย ไม่งั้นจะได้ถ่ายรูปกัน
ปล3.ลืมสำรวจทรงผมเลย ปีหน้าเอาทรงไหนดีเนี่ย..
เดี๋ยวออกมาไม่เวิร์คเนี่ยเซ็งเลย
ดากะไผ่อุตส่าห์ชวนดูแล้วนะแต่ลืมอะ
หลังๆเป็นตากล้องจำเป็นให้พี่แป้งไปซะแล้ว
October 08 Thailand Openไม่ได้อัพมาซะนาน ช่วงนี้งานไม่ค่อยคืบหน้าเลย(เพราะเป็นช่วงสอบด้วยแหละ)
ตั้งแต่พี่แป้งกลับมาจากอเมริกา ก้อหนุกดีนะ(สงสัยนี่เป็นอีก 1 เหตุผลที่งานไม่คืบหน้า) โดยเฉพาะตอนแรกๆเนี่ย ช้อปกันหนุกเลย(ถึงแม้จะมีทะเลาะกันบ้าง) ผ่านไปไม่ถึง 2 อาทิตย์แค่นั้นแหละ พอตังค์หมดก้อเลย...ไปไหนไม่ได้ เหอะๆ
ก่อนนี้ไปดู Thailand Open มาด้วย(ช่วงก่อนสอบอะ) คนดูน้อยมาก ก็ดันไปดูรอบคัดเลือกนี่เนอะ แต่ไม่คิดว่าคนจะน้อยขนาดนั้น อุตส่าห์ไปเล่นเกมส์มา เค้าให้ลูกเทนนิสมา 6 ลูกให้ตีให้เข้ากรอบ 4 ลูกจะได้ เครื่องเล่นmp3 โห..ง่ายๆ แล้วรางวัลเล็กสุดที่เห็นก้อน่ารัก เป็นหมอนเล็กๆนุ่มๆ งานนี้มีลุ้นๆ รีบไปต่อแถวเลย เพื่อเป็นการชิมลาง ให้พี่แป้งตีก่อน(อิอิ) บอกพี่แป้งไปว่า"พี่แป้งสอยมาเลยดีกว่า ไม่ต้องให้ถึงมือเค้านะ" พี่แป้งก้อจัดการ สอยหมวกแล้วก้อพัดมาเลย หึๆ(ก้อเธอเล่นตีไม่เข้าซักลูก) เริ่มรู้สึกถึงความยากของมันแล้วแฮะ แต่ก้อเอาน่าเราขอซักลูกละกัน แล้วก้อเริ่มตี 1 2 3 4 5 6 "อ้าว..ครบแล้วเหรอคะ" (ไหงยังไม่เข้าซักลูกอะ) โฮๆๆๆๆ ไม่ได้หมอนนุ่มน่ารักเลยอะ เซ็งงง แถมยังต้องถือหมวกกะพัดประจานตัวเองอีก ไม่อยากถือเลยอะ September 06 5E's tourไปรับน้องมา 3 วัน ที่ระยอง ณ อ่าวไข่รีสอร์ท(ชื่อนี้ป่าว?)
รีสอร์ทหรูดีอะ มีหลุมกอล์ฟด้วย..ได้ไปตีนิดนึง ไปขอตีกะน้องๆ หนุกดี ชอบๆ อยากตีมานานละ
ได้รู้จักรุ่นน้องปี 1 เพิ่มขึ้นหลายคนเหมือนกัน(รวมทั้งปีอื่นๆด้วย)
น้องก้อน่ารักดีนะ ก้อนั่นล่ะน้า เด็กๆทำไรก้อดูน่ารักไปหมด 55+
หลักๆ ก้อไปดูอาไรๆ ขำๆแหละเนอะ
ก้อฮาดี คุ้มๆ
เสียแต่ว่าแดดแรงไปหน่อย ตัวดำเลยเนี่ย!!(ห้ามคัดค้านว่าดำมานานแล้วนะ)
รวมๆแล้วก้อจะถือว่าหนุกมาก ถ้าไม่นับตอนที่โดนทิ้ง ประมาณว่าตอนที่ใครๆเค้าไปเดินเล่นริมชายหาด
แบบว่าสายลมกะสองเรา อาไรประมาณนั้น ^_^"
กลับถึงลาดกระบังอย่างสวัสดิภาพตอนบ่าย 4 โมง มีรถมารับด้วย ดีจัง
ปล.ดีใจ..ได้เจอพี่ป้อ ย่ารหัสที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศด้วย ไม่เจอตั้ง..หลายปี
ปล2.เสียดายไม่ได้คุยกะพี่อาร์ตเลยเนอะ นี่ก้อไม่ได้เจอนานเหมือนกัน...
ปล3.ซื้อทุเรียนทอดมาฝากที่บ้านตั้ง ครึ่งกิโลแน่ะ แต่ที่บ้านก้อไม่พอใจกันซะงั้น หมดภายใน 1 วัน..พลาดไปจิงๆ
ปล4.ไม่ได้ถ่ายรูปรวมสายเลย ก้อพี่ป้ออะ แอบหนีกลับก่อน August 24 วันเกิด+วันว่างๆวันเกิดของเราก้อผ่านไปแล้ว
ก้อคือวันที่ 16 ส.ค. ที่ผ่านมานั่นเอง
ก้อขอบคุณทุกคนที่จำได้ละกัน
ส่วนคนที่จำไม่ได้ ก้อ...ไม่ว่ากัน(สงสัยจะโดนแก้แค้น
วันนั้นก้อไปกินหมูกะทะกัน แล้วก้อบริหารข้อมือกันเล็กน้อย แล้วก้อมีเค้ก 1 ก้อน
อ๊ะๆ อย่าคิดว่าทำตัวไร้สาระ มีแต่กินกะเล่น..
เพราะว่ายังมีการตักบาตรบวกเข้าไปด้วยนะ
เห็นมะๆ ใจบุญศุลทานกันทั้งน้านน
(ตอนตักบาตรก้อแอบขอให้คราวหน้า เฮงๆ กันใหญ่)
หลังจากวันเกิดมา ก้อยังไม่มีไรให้ตื่นเต้น ดีใจ(ไม่นับตอนได้ของขวัญนะ^^)
แต่ละวันผ่านไปอย่างเชื่องช้า
แล้วก้อตื่นเช้าขึ้นมา พร้อมกับรู้สึกว่า เมื่อวาน..โปรเจ็คช้านคืบหน้าไปยังเนี่ย...
แน่นอน คำตอบคือ ยัง!!
เฮ้อ..สุดแสนจะเซ็งเลยอะ ต้องปั่นโปรเจ็คท์หัวหมุนแน่เลย
แถม Database Advance ที่ไปลงไว้ก้อสอบ final 100% ซะด้วย
ไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะเนี่ย
แล้ว Optic Fiber ก้อช่างตอกย้ำความกดดัน
ยังไม่นับ Eng ที่ยังไม่ได้สอบสัมภาษณ์เลยอะ..
เครียด เครียด เครียด
August 10 คำทำนายในปีนี้![]() ราศีสิงห์ (๒๑ กรกฎาคม – ๒๑ สิงหาคม) ธาตุ : ไฟ สีนำโชค : สีน้ำทะเล ดำ น้ำเงิน จุดเด่น : ความเป็นผู้นำ มั่นใจตัวเองสูง ใจดี ขี้เล่น มีความคิดสร้างสรรค์ จุดอ่อน : หยิ่ง เห็นตัวเองดีกว่าผู้อื่น ราศีส่งเสริม : ราศีมีน ราศีธนู ราศีกุมภ์ วันดี : วันอาทิตย์ ทั่วไป คุณผ่านปีแห่งความเครียดมาได้แล้วอย่างเข้มแข็ และกล้าหาญ และประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน แต่บางคนใช้พลังมากไปก็อาจจะมีผลต่อสุขภาพได้ ปีนี้ง่ายกว่าปีที่แล้ว ทุกอย่างดูประสานกันอย่างกลมกลืนทำให้คุณได้พักผ่อนมากขึ้น ความเครียดจากปีที่ผ่านมาส่งผลให้คุณต้องเปลี่ยนมุมมองในการมองโลกใหม่ รวมทั้งปรัชญาชีวิตของคุณก็ต้องเปลี่ยนไปด้วย ซึ่งจะทำให้คุณผ่านปีนี้ไปได้อย่างสะดวกสบาย คุณจะเรียนรู้วิธีการใช้พลังงานในตัวได้อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งถ้าคุณทำได้ดี คุณก็จะก้าวหน้าในการงาน จะได้เงินเดือนขึ้นและเป็นที่นับหน้าถือตาในสังคม ปีนี้เป็นปีทองในเรื่องหน้าที่การงานสำหรับคุณ สุขภาพ สุขภาพของคุณปีนี้จะดีกว่าปีที่แล้ว แต่คุณก็ยังต้องระวังในเรื่องการใช้พลังงานในตัวเอง เพื่อให้ร่างกายสดชื่นกระปรี้กระเปร่า คุณควรใช้วิธีบำบัดที่ไม่ต้องใช้ยา อาจจะเป็นการนวดร่างกาย กินอาหารที่มีประโยชน์ ควรกินวิตามิน โดยเฉพาะอย่างยิ่งวิตามิน บี คุณอย่าหักโหมทำในสิ่งที่ไม่ใช่หน้าที่ของคุณเอง ควรให้คนอื่นทำเพราะคุณไม่มีพลังพอที่จะทำอะไรที่นอกเหนือจากความรับผิดชอบของคุณ ไม่อย่างนั้นคุณจะเครียดมากอีก จะรู้สึกปวดเมื่อยไหล่ และคอ และร่างกายต้องการการพักผ่อนมาก เพื่อเป็นการสร้างพลังงาน พยายามหาเวลาพักผ่อนในระหว่างการทำงานบ้าง สัก ๒๐ นาทีก็ยังดี และออกกำลังกายช่วยด้วย วันไหนที่เครียดมากก็ทำงานให้น้อยหน่อย บ้านและชีวิตครอบครัว ชีวิตครอบครัวจะอบอุ่น เด็กๆจะมีความสำคัญต่อคุณมาก จะมีการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี อาจจะมีการซื้อขายบ้านแต่ในช่วงปลายปี อาจจะมีความไม่สงบสุขบ้างจากการเพิ่มสมาชิกใหม่ในบ้าน หรือเป็นผลมาจากการมาเยี่ยมของเพื่อนฝูง คุณอาจจะจำเป็นต้องย้ายบ้าน หรือซ่อมบ้าน ทั้งๆที่ไม่อยากจะทำ แต่สมาชิกในบ้านอาจจะเรียกร้องก็ได้ และเป็นเสียงสำคัญด้วย หลายคนจะติดเครื่องมือไฮเทคภายในบ้าน ควรจะศึกษาอย่างละเอียดก่อนตัดสินใจลงไป พ่อแม่อาจจะมีปัญหาในชีวิตสมรส และอาจจะย้ายบ้านออกไปก็ได้ หลายคนจะได้เป็นปู่เป็นย่า ส่วนคนที่ถึงวัยจะมีลูก ก็จะสมปรารถนา ความรักและสังคม ปีนี้คุณจะมีความรักที่ตื่นเต้น แต่ไม่ค่อยมั่นคงเท่าใดนัก คนโสดจะแต่งงาน ส่วนคนที่แต่งงานแล้วจะหย่าร้างแล้วแต่งงานใหม่อีกหน ความรักจะเกิดขึ้นอย่างปุบปับและมักเป็นรักแรกพบ เมื่อคุณคิดว่าคนนี้คือคนที่ถูกต้องแล้ว ก็จะได้พบคนที่ถูกต้องมากกว่าอีก จึงเป็นการยากสำหรับคุณที่จะตัดสินใจในตอนนี้ แม้เขาเหล่านั้นจะพร้อมให้คุณเลือกแล้วก็ตาม คุณจะตั้งมาตรฐานของความต้องการไว้สูง ซึ่งก็มีข้อดีคือ คุณจะได้พบรักที่ดี แต่ข้อเสียก็มีคือ ไม่มีปุถุชนคนไหนที่จะมีคุณสมบัติสูงถึงขั้นนั้น ฉะนั้นจึงอาจเกิดความผิดหวังขึ้นได้ จนกว่าคุณจะระลึกได้ว่าไม่มีมนุษย์คนไหนที่เพียบพร้อมไปหมดทุกอย่าง ถือว่าเป็นประสบการณ์แห่งความรักก็แล้วกัน คุณจะได้พบเพื่อนใหม่ที่ถูกใจ คุยกันรู้เรื่อง และอาจนำไปสู่ความรักที่โรแมนติกได้ การงานและการเงิน คุณดูจะพอใจกับรายได้ที่ได้อยู่ การเงินจึงไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับคุณ และไม่มีอะไรท้าทาย การงานจะมีความสำคัญมากกว่า คุณต้องการชื่อเสียง การยอมรับนับหน้าถือตาในสังคม แม้จะต้องแลกด้วยเงินก็ยอม คุณจะทำงานหนัก นายจ้างหรือหัวหน้าก็โหด และเข้มงวดเหมือนอยู่ในค่ายทหาร แต่คุณก็มีผลงานเป็นที่น่าพอใจ และได้รับการขึ้นเงินเดือน หรือเลื่อนขั้น เมื่อเจ้านายเห็นผลงานของคุณ เขาก็ไม่เข้มงวด แต่จะยอมรับในความสามารถ และบรรยากาศในที่ทำงานก็จะรื่นรมย์ขึ้นผู้ที่ทำงานอยู่ในวงการบันเทิงหรือศิลปะจะรุ่ง มีชื่อเสียงมาก บทสรุป สิ่งสำคัญที่ต้องสนใจคือ เรื่องของสุขภาพ และต้องรู้จักพักผ่อนบ้าง ไม่อย่างนั้นยามที่คุณวุ่นอยู่กับเรื่องของความรัก และหน้าที่การงาน จะเอาพลังของคุณไปหมด ทำให้เหน็ดเหนื่อยได้ง่าย ซึ่งจะเป็นอันตรายต่อตัวคุณเอง จะมีเพื่อนเข้ามามาก และคุณจะเลือกคบเพื่อน และเพื่อนแท้อาจจะทำให้คุณผิดหวังได้ ต้องเรียนรู้ถึงการให้อภัยด้วย เมื่อคุณยกโทษให้แล้ว คุณจะรู้ว่า ความผิดหวังที่คุณได้รับมาจากปัญหาของเขาเอง ไม่ได้เกี่ยวกับตัวคุณเลย August 03 สอบเสร็จแล้วววววการสอบก้อจบลงไป อย่างไม่ค่อยจะงดงามนัก เมื่อวานนี้ เวลาประมาณ เที่ยงตรง ถึงจะทำไม่ค่อยได้ แต่ก้อรู้สึกโล่งใจละ สอบเสร็จก้ออารมณ์ดี กินข้าวอิ่ม แล้วก้อกลับบ้าน ก่อนนั้นแวะไปเดอะมอล์ บางกะปิก่อน ไปกะ ดา&ปุน แอบไปร้องคาราโอเกะ 4 เพลงด้วยกัน ก้อร้องไม่ค่อยดีเฉพาะเพลงแรกเพลงเดียว เลยได้คะแนนต่ำนิดหน่อย แต่อีก 3 เพลงที่เหลือร้องดีสุดชีวิตมาก ถึงขนาดเครื่องไม่สามารถจะให้คะแนนได้(ประมาณว่า เป็น infinity ได้) o_O" 55+
ต่อไปก้อเป็นเวลาของโปรเจ็คท์..ซึ่งยังไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงเลย เริ่มจะรู้สึกกดดันนิดๆ แต่ก้อสู้นะ!! แต่ตอนนี้แม่มาอยู่ด้วยแหละ มาทำธุระ เลยมาอยู่ตั้งอาทิตย์นึงแน่ะ ช่วงนี้ก้อเลยอุดมสมบูรณ์ กินๆนอนๆ (จิงๆก้ออุดมสมบูรณ์ด้วยตัวเองมาก่อนละ สังเกตุจากตอนใส่ชุดนศ.ไปสอบ อึดอัดมากกก) แถมบ้านยังสะอ๊าดสะอาด สบ๊ายสบายเลย เข้าใจเลยว่าทำไมผู้ชายหลายๆคน ชอบผู้หญิงที่เป็นแม่บ้านแม่เรือน เหอะๆ
อัพแค่นี้ดีกว่า ยังไม่ค่อยมีอาไรจะเล่า...ไว้มีอาไรเซ็งๆจามาอัพใหม่ละกัน>_<
July 28 ฤดูกาลแห่งการสอบ~~~ตอนนี้ทุกคนก้อคงกำลังอยู่ในช่วงสอบกัน ไม่รู้จะมีใครว่างมาอ่านรึป่าวน้า??
ตอนนี้ก้อสอบไปแล้ว 2 ตัว เป็นวิชาที่ไม่ต้องอ่านเยอะมาก..ก้อยังโอเคอะนะ(แต่ก้อใช่ว่าจะทำได้ หุๆ) แต่ตัวสุดท้ายนี่สิ ต้องอ่านถึง 40 หน้า!! แถมยากๆด้วย เนี่ยอ่านมาได้ 10 หน้าก้อรู้สึกว่าถึงทางตันซะแล้ววววว เครียดเลย แบบนี้ต้องหาคนติวเท่านั้นซะแล้ว แต่ก้อยังไม่มีวี่แววว่าบุคคลๆ นั้นจะปรากฏตัวซะที เหอะๆ
ยังไงซะ ก้อต้องยึดคติว่า "ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน"ไว้ก่อนล่ะนะ จริงมะ เพื่อนๆก้อเหมือนกัน สู้ๆสู้ตาย ไหนๆ 2 เดือนที่ผ่านมาก้อไร้สาระมาเต็มที่แล้ว 2 อาทิตย์นี้ก้อฝืนๆทำตัวมีสาระ หาความรู้ใส่ตัวไว้บ้างละกัน
ปล.วันนี้ภาคไอทีก้อโดดวิชา Advance Database กันยกภาค เลยโดนภาคคอมดูถูกเลย..เหอะๆ ภาคคอมอย่าเผลอละกัน เดี๋ยวไอที จะออกฤทธิ์ให้ดู ^0^ July 18 เรื่องมันเศร้าทำไมถึงได้รู้สึกว่าชีวิตมันน่าเบื่ออย่างงี้น้า..มีเพื่อนหญิงอยู่ 2 คน ก้อดันมีแฟนกันไปแล้วทั้ง 2 คน ทิ้งชั้นเป็นสาวโสดโดดเดี่ยวซะอย่างงั้น ไม่เห็นเตี๊ยมกันไว้ก่อนเลย!! แถมเป็นแฟนกะใครไม่เป็น ดั๊นเป็นแฟนกะเพื่อนในกลุ่มเดียวกันอีก แบบนี้เวลาที่มีให้กันก้อลดลงๆ แถมยังต้องเห็นภาพที่กระทบกระเทือนจิตใจอีก(อิจฉาเค้า ว่างั้น!!)
ช้านก้อเซ็งอะดิทีนี้ เคยดูโฆษณานั้นป่าว ที่คุณ..อดีตนักเล่นเปียโน ที่เป็นอัมพาตจนแขนข้างนึงใช้ไม่ได้อะ ก้อโฆษณาเค้าบอกว่า จิงๆแล้ว คนเราก้อแค่ต้องการใครซักคนที่เข้าใจและอยู่เคียงข้าง แง้ๆๆ แล้วใครล่ะที่จะมาเข้าใจและอยู่เคียงข้างชั้นอะ มองซ้ายก้อ - -" มองขวาก้อ -*-
เบื่อแล้วนะ เบื่อๆๆๆๆๆๆๆ...
ปล.ชั้นบ่นเหมือนโดนแฟนทิ้งเลยนะ ว่ามะ July 03 เรื่องเกิดบนรถเมล์เมื่อวานไปเดิน สวนจตุจักรมา กะแก้ว และก้อน้องมีน(น้องมะเหมี่ยวอีกคน แต่น้องมะเหมี่ยวกลับก่อน) ได้ของมานิดหน่อย แต่ตอนที่กำลังตัดสินใจว่า..จะกลับเลยดีป่าวน้า??..อยู่นั้น ฝนเจ้ากรรมก้อเทลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา พระเจ้า ทำให้เราต้องเดินต่อและเสียเงินอีก แล้วเจ๊คนขายยังมาพูดหน้าระรื่นกะเราอีกว่า "ดีจัง..กำลังจะปิดร้านแล้วได้เงินอีกตั้งเกือบ 300"
เหตุการณ์สำคัญเกิดตอนที่อยู่บน รถเมล์เจ้าปัญหา ก้อคือรถเมล์ สาย 512 ที่จะไปมีนบุรีนั่นเอง ด้วยความดีใจที่รถเมล์มาซะทีหลังจากที่รอนานมาก เลยรีบวิ่งขึ้นไปแล้วก้อบอกพี่กระเป๋ารถเมล์อย่างรวดเร็วว่า "ไปมีนบุรีค่ะ" แล้วก้อจ่ายเงิน 19 บาท จำได้ เวลาผ่านไป 3 วิ ก้อคิดได้ว่า ชั้นไม่ได้จะไปมีนบุรีนี่นา..บอกเลยไปอีกไกลโข แต่เงินก้อจ่ายไปแล้ว ทำไงได้ล่ะ พอรถเมล์ไปถึงหน้าเซ็นทรัล ลาดพร้าว เราซึ่งยืนอยู่โซนด้านหลังรถ และอยู่ในอารมณ์เมื่อยขาถึงขีดสุด ก้อมองไปเห็นคน 2-3คน ที่นั่งอยู่ด้านหน้ากำลังลุกจะลงป้ายนี้ ก้อรีบเดินมุ่งไป ณ เป้าหมายทันที(ก่อนที่จะมีคนมาแย่ง) ด้วยความสูงมาตรฐานหญิงไทย+ไม่ได้ใส่รองเท้าส้นสูง+ลุงคนขับรถเหยียบเบรคอย่างรวดเร็ว ก้อทำเอาตัวตัวเราเนี่ย..เรียกว่าไงดีอะ..เหมือนจะพุ่งไปข้างหน้า เหตุการณ์นั้นเหมือนเพียงเสี้ยววินาที แต่จำได้รางๆว่า เหมือนมือจะพยายามจับอะไรซักอย่างอยู่หลายครั้งมาก แต่จับไม่อยู่ สุดท้ายก้อคือ..ล้มลงไปทั้งตัว นั่งพับเพียบแล้วมือ 2 ข้างแปะอยู่ที่พื้น(คำนวณการกระจัดแล้ว เกือบ 3 เมตรได้) ที่สำคัญระหว่างนั้นไม่รู้ทำเสียงแปลกๆอะไรไปป่าว เช่น เอ๊ย..อ๊ะ..โอ๊ะ แต่สุดท้ายจบลงที่เสียง ว้าย(จำได้เฉพาะเหตุการณ์สุดท้ายอะ) เจ็บอะ แต่ที่สำคัญกว่า คืออาย..ก้อมีคนมาช่วยดึงลุกขึ้น แล้วก้อพาไปนั่ง ระหว่างเดินไปน่ะไม่มองหน้าใครเลย..อายมาก พยายามทำตัวให้นิ่งที่สุดไม่ให้เป็นจุดสนใจ พอถึงป้ายก้อรีบลงอย่างรวดเร็ว(ต้องตั้งใจเกาะราวมาก กลัวล้มอีกนี่อายแย่เลย) |
|
|